English    Türkçe    فارسی   

2
1351-1360

  • آتشم من گر ترا شک است و ظن ** آزمون کن دست را بر من بزن‏
  • I am the fire; if thou have doubt and suspicion, make trial, put thy hand upon me.
  • آتشم من بر تو گر شد مشتبه ** روی خود بر روی من یک دم بنه‏
  • I am the fire; if it seem dubious to thee, lay thy face upon my face for one moment.”
  • آدمی چون نور گیرد از خدا ** هست مسجود ملایک ز اجتبا
  • When Man receives light from God, he is worshipped by the angels because of his being chosen (by God).
  • نیز مسجود کسی کاو چون ملک ** رسته باشد جانش از طغیان و شک‏
  • Also, (he is) worshipped by that one whose spirit, like the angel, has been freed from contumacy and doubt.
  • آتش چه آهن چه لب ببند ** ریش تشبیه مشبه را مخند 1355
  • What fire? What iron? Close your lips: do not laugh at the beard of the assimilator's simile.
  • پای در دریا منه کم گوی از آن ** بر لب دریا خمش کن لب گزان‏
  • Do not set foot in the Sea, speak not of It: on the shore of the Sea keep silence, biting your lips (in amazement).
  • گر چه صد چون من ندارد تاب بحر ** لیک می‏نشکیبم از غرقاب بحر
  • Though (one equal to) a hundred like me would not have the strength to bear the Sea, yet I cannot refrain from the drowning waters of the Sea.
  • جان و عقل من فدای بحر باد ** خونبهای عقل و جان این بحر داد
  • May my soul and mind be a sacrifice to the Sea: this Sea has paid the blood-price of mind and soul.
  • تا که پایم می‏رود رانم در او ** چون نماند پا چو بطانم در او
  • I will march in It as long as my feet move; when feet remain not, I am (plunged) in It, like ducks.
  • بی‏ادب حاضر ز غایب خوشتر است ** حلقه گر چه کژ بود نه بر در است‏ 1360
  • An unrespectful person present is better than one absent: though the ring be crooked, is it not on the door?