English    Türkçe    فارسی   

2
1448-1457

  • با ادب گفتند ما از دوستان ** بهر پرسش آمدیم اینجا به جان‏
  • They said respectfully, “We are some of thy friends: we have come hither in devotion to ask after thee.
  • چونی ای دریای عقل ذو فنون ** این چه بهتان است بر عقلت جنون‏
  • How art thou, O Sea of manifold intelligence? What aspersion on thy intelligence is this (alleged) madness?
  • دود گلخن کی رسد در آفتاب ** چون شود عنقا شکسته از غراب‏ 1450
  • How should the smoke of the bath-stove attain unto the Sun? How should the ‘Anqá be crushed by the crow?
  • وامگیر از ما بیان کن این سخن ** ما محبانیم با ما این مکن‏
  • Do not withhold (the truth) from us: explain this matter; we are lovers (of thee): do not behave to us in this fashion.
  • مر محبان را نشاید دور کرد ** یا به رو پوش و دغل مغرور کرد
  • One ought not to drive lovers away or dupe them by mask and false pretence.
  • راز را اندر میان آور شها ** رو مکن در ابر پنهانی مها
  • Communicate the secret, O King: do not hide thy face in the cloud, O Moon!
  • ما محب و صادق و دل خسته‏ایم ** در دو عالم دل به تو در بسته‏ایم‏
  • We are loving and true and with wounded (bleeding) hearts: in the two worlds we have fixed our hearts on thee (alone).”
  • فحش آغازید و دشنام از گزاف ** گفت او دیوانگانه زی و قاف‏ 1455
  • He began (to use) foul words and bad names recklessly: he spoke gibberish like madmen.
  • بر جهید و سنگ پران کرد و چوب ** جملگی بگریختند از بیم کوب‏
  • He jumped up and let fly stones and sticks; the whole party fled for fear of blows.
  • قهقهه خندید و جنبانید سر ** گفت باد ریش این یاران نگر
  • He laughed loudly and tossed his head (in scorn). “Look,” said he, “at the vain bluster of these friends!