English    Türkçe    فارسی   

4
216-225

  • از پی آن گفت حق خود را سمیع ** تا ببندی لب ز گفتار شنیع
  • God has called Himself Samí‘ (Hearing), in order that thou mayst close thy lips (and refrain) from foul speech.
  • از پی آن گفت حق خود را علیم ** تا نیندیشی فسادی تو ز بیم
  • God has called Himself ‘Alím (Knowing), in order that thou mayst fear to meditate a wicked deed.
  • نیست اینها بر خدا اسم علم ** که سیه کافور دارد نام هم
  • These are not proper names applicable to God: (proper names are merely designations), for even a negro may have the name Káfúr (Camphor).
  • اسم مشتقست و اوصاف قدیم ** نه مثال علت اولی سقیم
  • The Names (of God) are derivative and (denote) Eternal Attributes: (they are) not unsound like (the doctrine of) the First Cause.
  • ورنه تسخر باشد و طنز و دها ** کر را سامع ضریران را ضیا 220
  • Otherwise, it would be ridicule and mockery and deception, (like calling) a deaf person Samí‘ (Hearer) and blind men Ziyá (Radiance);
  • یا علم باشد حیی نام وقیح ** یا سیاه زشت را نام صبیح
  • Or (as though) Hayí (Bashful) should be the proper name of an impudent fellow, or Sabíh (Beautiful) the name of a hideous blackamoor.
  • طفلک نوزاده را حاجی لقب ** یا لقب غازی نهی بهر نسب
  • You may confer the title of Hájjí (Pilgrim) or Ghází (Holy Warrior) on a newborn child for the purpose of (indicating his) lineage;
  • گر بگویند این لقبها در مدیح ** تا ندارد آن صفت نبود صحیح
  • (But) if these titles are used in praise, they are not correct unless he (the person so described) possess that (particular) quality.
  • تسخر و طنزی بود آن یا جنون ** پاک حق عما یقول الظالمون
  • (Otherwise), it would be a ridicule and mockery (so to use them), or madness: God is clear of (untouched by) what the unrighteous say.
  • من همی دانستمت پیش از وصال ** که نکورویی ولیکن بدخصال 225
  • I knew, before (our meeting), that thou art good-looking but evil-natured;