English    Türkçe    فارسی   

5
1307-1316

  • His weeping is neither from sorrow nor from joy: (only) the spirit knows the weeping of (him who is) the fountain of beauties.
  • گریه‌ی او نه از غمست و نه از فرح  ** روح داند گریه‌ی عین الملح 
  • His weeping, his laughter—(both) are of Yonder (World) and transcend all that the intellect may conceive.
  • گریه‌ی او خنده‌ی او آن سریست  ** زانچ وهم عقل باشد آن بریست 
  • His tears are like his eye: how should the sightless eye become a (seeing) eye?
  • آب دیده‌ی او چو دیده‌ی او بود  ** دیده‌ی نادیده دیده کی شود 
  • That which he sees cannot be touched (apprehended) either by the analogical judgement of the intellect or by way of the senses. 1310
  • آنچ او بیند نتان کردن مساس  ** نه از قیاس عقل و نه از راه حواس 
  • Night flees when Light comes from afar: what, then, should the darkness of Night know concerning Light?
  • شب گریزد چونک نور آید ز دور  ** پس چه داند ظلمت شب حال نور 
  • The gnat flees from the keen wind: what, then, should the gnat know of the (delicious) savour of the winds?
  • پشه بگریزد ز باد با دها  ** پس چه داند پشه ذوق بادها 
  • When the Eternal comes, the temporal is made vain: what, then, should the temporal know of Eternity?
  • چون قدیم آید حدث گردد عبث  ** پس کجا داند قدیمی را حدث 
  • When Eternity comes in contact with the temporal, it strikes it dumb; when it has naughted it, it makes it homogeneous (with itself).
  • بر حدث چون زد قدم دنگش کند  ** چونک کردش نیست هم‌رنگش کند 
  • You can find a hundred parallels (of this sort) if you wish, but I do not care (to supply them), O dervish. 1315
  • گر بخواهی تو بیایی صد نظیر  ** لیک من پروا ندارم ای فقیر 
  • This Alif-Lám-Mím and Há-Mím—these Letters become, on (real) comprehension (of their meaning), like the rod of Moses.
  • این الم و حم این حروف  ** چون عصای موسی آمد در وقوف