English    Türkçe    فارسی   

2
2155-2179

  • As the inward-seeing eye was not (granted) to you, think always (that) the treasure (may be) in everybody. 2155
  • چون تو را آن چشم باطن بین نبود ** گنج می‏پندار اندر هر وجود
  • How the high God revealed to Moses, on whom be peace, (the words), “Wherefore didst not thou visit Me in sickness?”
  • وحی کردن حق تعالی به موسی علیه السلام که چرا به عیادت من نیامدی‏
  • To Moses there came from God this reproach: “O thou who hast seen the rising of the moon from thy bosom,
  • آمد از حق سوی موسی این عتاب ** کای طلوع ماه دیده تو ز جیب‏
  • Thou whom I have made (radiant as) the place of sunrise by (illumining thee with) the Divine Light! I am God, I fell sick, thou camest not.”
  • مشرقت کردم ز نور ایزدی ** من حقم رنجور گشتم نامدی‏
  • Moses said, “O Thou transcendent in Thy glory, Thou art clear of loss (defect). What mystery is this? Explain this, O Lord!”
  • گفت سبحانا تو پاکی از زیان ** این چه رمز است این بکن یا رب بیان‏
  • God said unto him again, “Wherefore in My sickness didst not thou kindly ask after Me?”
  • باز فرمودش که در رنجوریم ** چون نپرسیدی تو از روی کرم‏
  • He answered, “O Lord, Thou hast no imperfection. (My) understanding is lost: unfold (the meaning of) these words.” 2160
  • گفت یا رب نیست نقصانی تو را ** عقل گم شد این سخن را بر گشا
  • God said, “Yea; a favourite and chosen slave (of Mine) fell sick. I am he. Consider well!
  • گفت آری بنده خاص گزین ** گشت رنجور او منم نیکو ببین‏
  • His excusability (infirmity) is My excusability, his sickness is My sickness.”
  • هست معذوریش معذوری من ** هست رنجوریش رنجوری من‏
  • Whoever wishes to sit with God, let him sit in the presence of the saints.
  • هر که خواهد همنشینی خدا ** تا نشیند در حضور اولیا
  • If you are broken off (divided) from the presence of the saints, you are in perdition, because you are a part without the whole.
  • از حضور اولیا گر بسکلی ** تو هلاکی ز آن که جزوی بی‏کلی‏
  • Whomsoever the Devil cuts off from the noble (saints), he finds him without any one (to help him), and he devours his head. 2165
  • هر که را دیو از کریمان وابرد ** بی‏کسش یابد سرش را او خورد
  • To go for one moment a single span apart from the community (of saints) is (a result of) the Devil's guile. Hearken, and know (it) well.
  • یک بدست از جمع رفتن یک زمان ** مکر دیو است بشنو و نیکو بدان‏
  • How the gardener isolated the Súfí, the jurist, and the descendant of ‘Alí from one another.
  • تنها کردن باغبان صوفی و فقیه و علوی را از همدیگر
  • A gardener, when he looked into the orchard, saw three men in his orchard, as (though they were) thieves:
  • باغبانی چون نظر در باغ کرد ** دید چون دزدان به باغ خود سه مرد
  • A jurist and a Sharíf and a Súfí: each one an impudent, knavish and perfidious rogue.
  • یک فقیه و یک شریف و صوفیی ** هر یکی شوخی بدی لایوفیی‏
  • He said, “I have a hundred arguments against these fellows, but they are united, and a united party is (a source of) strength.
  • گفت با اینها مرا صد حجت است ** لیک جمع‏اند و جماعت قوت است‏
  • I cannot cope singly with three persons, so first I will sunder them from one another. 2170
  • بر نیایم یک تنه با سه نفر ** پس ببرمشان نخست از همدگر
  • I will cause each one to set out in a (different) direction, and when each is alone, I will tear out his moustache.”
  • هر یکی را من به سویی افکنم ** چون که تنها شد سبیلش بر کنم‏
  • He employed a ruse and got the Súfí away, that he might poison (the minds of) his friends against him.
  • حیله کرد و کرد صوفی را به راه ** تا کند یارانش را با او تباه‏
  • He said to the Súfí, “Go to the house and fetch a rug for these companions (of yours).”
  • گفت صوفی را برو سوی وثاق ** یک گلیم آور برای این رفاق‏
  • (As soon as) the Súfí departed, he (the gardener) said in private to the two friends, “Thou art a jurist, and this (other) is a renowned Sharíf.
  • رفت صوفی گفت خلوت با دو یار ** تو فقیهی وین شریف نامدار
  • ’Tis according to thy legal decision that we eat a loaf (of bread): ’tis by the wings of thy knowledge that we fly. 2175
  • ما به فتوی تو نانی می‏خوریم ** ما به پر دانش تو می‏پریم‏
  • And this other is our prince and sovereign: he is a Sayyid, he is of the House of Mustafá (Mohammed).
  • وین دگر شه زاده و سلطان ماست ** سید است از خاندان مصطفاست‏
  • Who is this gluttonous vile Súfí, that he should associate with kings like you?
  • کیست آن صوفی شکم خوار خسیس ** تا بود با چون شما شاهان جلیس‏
  • When he comes (back), drive him away and take possession of my orchard and field for a week.
  • چون بیاید مر و را پنبه کنید ** هفته‏ای بر باغ و راغ من زنید
  • What is (it to offer you) my orchard? My life is yours, O ye who have (always) been (as dear to me) as my right eye.”
  • باغ چه بود جان من آن شماست ** ای شما بوده مرا چون چشم راست‏