English    Türkçe    فارسی   

3
1855-1879

  • مرد مهمان صبرکرد و ناگهان ** کشف گشتش حال مشکل در زمان 1855
  • The guest showed patience, and of a sudden the difficult case was unveiled to him all at once.
  • نیم‌شب آواز قرآن را شنید ** جست از خواب آن عجایب را بدید
  • At midnight he heard the sound of (recitation of) the Qur’án; he sprang up from sleep and beheld a marvel—
  • که ز مصحف کور می‌خواندی درست ** گشت بی‌صبر و ازو آن حال جست
  • That the blind man was reading correctly from the Qur’án. He became impatient and sought from him (an explanation of) that matter.
  • گفت آیا ای عجب با چشم کور ** چون همی‌خوانی همی‌بینی سطور
  • “Oh, wonderful!” he cried. “Thou with sightless eyes, how art thou reading, (how art thou) seeing the lines?
  • آنچ می‌خوانی بر آن افتاده‌ای ** دست را بر حرف آن بنهاده‌ای
  • Thou hast touched that which thou art reading: thou hast laid thy hand upon the words of that (passage).
  • اصبعت در سیر پیدا می‌کند ** که نظر بر حرف داری مستند 1860
  • Thy finger, in motion, makes it evident that thou hast thine eye resting on the words.”
  • گفت ای گشته ز جهل تن جدا ** این عجب می‌داری از صنع خدا
  • He replied, “O thou who hast been separated from the body's ignorance, dost thou feel this wonder at the work of God?
  • من ز حق در خواستم کای مستعان ** بر قرائت من حریصم همچو جان
  • I begged of God, crying, ‘O Thou whose help is sought, I am (as) covetous of reading the Book as (I am) of life.
  • نیستم حافظ مرا نوری بده ** در دو دیده وقت خواندن بی‌گره
  • I do not know it by heart: at the time of reading it, bestow on my two eyes an untroubled light.
  • باز ده دو دیده‌ام را آن زمان ** که بگیرم مصحف و خوانم عیان
  • Give me back my eyes at that moment, so that I may take the Book and read it plain.’
  • آمد از حضرت ندا کای مرد کار ** ای بهر رنجی به ما اومیدوار 1865
  • From the Divine Presence came the cry (in response): ‘O man of (devotional) work, O thou that hast hope of Me in every grief,
  • حسن ظنست و امیدی خوش ترا ** که ترا گوید بهر دم برتر آ
  • Thou hast the good thought (of Me) and the fair hope that at each moment bids thee mount higher.
  • هر زمان که قصد خواندن باشدت ** یا ز مصحفها قرائت بایدت
  • Whensoever thou intendest to read (the Qur’án) or wantest the lection from (different) copies,
  • من در آن دم وا دهم چشم ترا ** تا فرو خوانی معظم جوهرا
  • At that moment I will restore thine eye, in order that thou mayst read, O venerable being.’
  • همچنان کرد و هر آنگاهی که من ** وا گشایم مصحف اندر خواندن
  • Even so He did, and whenever I open the Book to read,
  • آن خبیری که نشد غافل ز کار ** آن گرامی پادشاه و کردگار 1870
  • That all-knowing One who never becomes forgetful of His work, that honoured Sovereign and Maker,
  • باز بخشد بینشم آن شاه فرد ** در زمان همچون چراغ شب‌نورد
  • That incomparable King at once gives my sight back to me, like a lamp that makes an end of the (darkness of) night.”
  • زین سبب نبود ولی را اعتراض ** هرچه بستاند فرستد اعتیاض
  • On this account the saint has no objection (to raise against the Divine ordainment): whatsoever He (God) takes away, He sends compensation.
  • گر بسوزد باغت انگورت دهد ** در میان ماتمی سورت دهد
  • If He burn your vineyard, He will give you grapes; in the midst of mourning He will give you festivity.
  • آن شل بی‌دست را دستی دهد ** کان غمها را دل مستی دهد
  • To the handless paralytic He gives a hand, to the (person who is a) mine of grief He gives the (joyous) heart of an intoxicated one.
  • لا نسلم و اعتراض از ما برفت ** چون عوض می‌آید از مفقود زفت 1875
  • (The feeling denoted by the words) “We will not submit” and (the desire to raise) objection have gone from us (saints), since there is coming a great recompense for what has been lost.
  • چونک بی آتش مرا گرمی رسد ** راضیم گر آتشش ما را کشد
  • Inasmuch as heat comes to me without fire, I am content if His fire kill me.
  • بی چراغی چون دهد او روشنی ** گر چراغت شد چه افغان می‌کنی
  • Inasmuch as He gives light without, any lamp—if your lamp is gone, why are you lamenting?
  • صفت بعضی اولیا کی راضی‌اند باحکام و لابه نکنند کی این حکم را بگردان
  • Description of some saints who are content with the (Divine) ordainments and do not beseech (God) to change this decree.
  • بشنو اکنون قصه‌ی آن ره‌روان ** که ندارند اعتراضی در جهان
  • Now listen to a story of those travellers on the Way who have no objection in the world.
  • ز اولیا اهل دعا خود دیگرند ** که همی‌دوزند و گاهی می‌درند
  • Those of the saints who make invocation are in sooth different (from these travellers): sometimes they sew and sometimes they tear.