English    Türkçe    فارسی   

5
832-856

  • توبه او جوید که کردست او گناه  ** آه او گوید که گم کردست راه 
  • (Only) he that has sinned seeks to repent; (only) he that has lost the (right) way cries “Alas!”
  • قصه‌ی محبوس شدن آن آهوبچه در آخر خران و طعنه‌ی آن خران ببر آن غریب گاه به جنگ و گاه به تسخر و مبتلی گشتن او به کاه خشک کی غذای او نیست و این صفت بنده‌ی خاص خداست میان اهل دنیا و اهل هوا و شهوت کی الاسلام بدا غریبا و سیعود غریبا فطوبی للغرباء صدق رسول الله 
  • Story of the young gazelle being confined in the donkey-stable, and how the donkey assailed the stranger, now with hostility and now with mockery, and how it was afflicted by (having to eat) dry straw which is not its (proper) food. And this is a description of the chosen servant of God amongst worldlings and those addicted to passion and sensuality; for “Islam (was) strange (when it first) appeared, and will become strange again, and blessed are the strangers.” The Messenger of Allah spake the truth.
  • آهوی را کرد صیادی شکار  ** اندر آخر کردش آن بی‌زینهار 
  • A hunter captured a gazelle: the merciless man put it into a stable.
  • آخری را پر ز گاوان و خران  ** حبس آهو کرد چون استمگران 
  • (Acting) like oppressors, he made a stable full of cows and donkeys the prison of the gazelle.
  • آهو از وحشت به هر سو می‌گریخت  ** او به پیش آن خران شب کاه ریخت  835
  • The gazelle, wild with terror, was fleeing in every direction: at night he (the hunter) poured (pieces of chopped) straw before the donkeys.
  • از مجاعت و اشتها هر گاو و خر  ** کاه را می‌خورد خوشتر از شکر 
  • (Moved) by hunger and (ravenous) appetite, every cow and donkey was devouring the straw, (as though it were) sweeter than sugar.
  • گاه آهو می‌رمید از سو به سو  ** گه ز دود و گرد که می‌تافت رو 
  • Now the gazelle would run in fright from side to side, now it would turn its face away from the smoke and dust of the straw.
  • هرکرا با ضد خود بگذاشتند  ** آن عقوبت را چو مرگ انگاشتند 
  • Whosoever is left (in company) with his opposite, they (who are wise) have deemed that punishment (terrible) as death,
  • تا سلیمان گفت که آن هدهد اگر  ** هجر را عذری نگوید معتبر 
  • So that Solomon said, “Unless the hoopoe make a respectable excuse for his absence,
  • بکشمش یا خود دهم او را عذاب  ** یک عذاب سخت بیرون از حساب  840
  • I will kill him or inflict upon him a torment, a torment severe beyond (all) calculation.”
  • هان کدامست آن عذاب این معتمد  ** در قفص بودن به غیر جنس خود 
  • Hark, what is that torment, O trusted (friend)? To be in a cage without thy congener.
  • زین بدن اندر عذابی ای بشر  ** مرغ روحت بسته با جنسی دگر 
  • O Man, thou art in torment on account of this body: the bird, thy spirit, is imprisoned with one of another kind.
  • روح بازست و طبایع زاغها  ** دارد از زاغان و چغدان داغها 
  • It remains amongst them in sore misery, like an Abú Bakr in the city of Sabzawár.
  • او بمانده در میانشان زارزار  ** هم‌چو بوبکری به شهر سبزوار 
  • It remains amongst them in sore misery, like an Abú Bakr in the city ofSabzawár.
  • حکایت محمد خوارزمشاه کی شهر سبزوار کی همه رافضی باشند به جنگ بگرفت اما جان خواستند گفت آنگه امان دهم کی ازین شهر پیش من به هدیه ابوبکر نامی بیارید 
  • Story of Mohammed Khwárizmsháh who took by war (force) the city of Sabzawár, where all (the inhabitants) are Ráfizís (extreme Shí‘ites). (When) they begged him to spare their lives, he said, “I will grant (you) security as soon as ye produce from this city a man named Abú Bakr and present him to me.”
  • شد محمد الپ الغ خوارزمشاه  ** در قتال سبزوار پر پناه  845
  • Mohammed Alp Ulugh Khwárizmsháh marched to battle against Sabzawár, (the city) full of refuge (for the wicked).
  • تنگشان آورد لشکرهای او  ** اسپهش افتاد در قتل عدو 
  • His troops reduced them (the inhabitants) to straits; his army fell to killing the foe.
  • سجده آوردند پیشش کالامان  ** حلقه‌مان در گوش کن وا بخش جان 
  • They prostrated themselves before him, crying, “Mercy! Make us thy thralls, (but) spare our lives!
  • هر خراج و صلتی که بایدت  ** آن ز ما هر موسمی افزایدت 
  • Whatever thou requirest (in the way of) tribute or presents will come to thee from us with increase (abundantly) at every fixed time (of payment).
  • جان ما آن توست ای شیرخو  ** پیش ما چندی امانت باش گو 
  • Our lives are thine, O lion-natured (prince): let them be on deposit with us for a (little) while.”
  • گفت نرهانید از من جان خویش  ** تا نیاریدم ابوبکری به پیش  850
  • He replied, “Ye will not save your lives from me unless ye bring an Abú Bakr into my presence.
  • تا مرا بوبکر نام از شهرتان  ** هدیه نارید ای رمیده امتان 
  • Unless ye bring to me as a gift from your city one whose name is Abú Bakr, O people who have fled (from righteousness),
  • بدرومتان هم‌چو کشت ای قوم دون  ** نه خراج استانم و نه هم فسون 
  • I will mow you down like corn, O vile folk: I will accept neither tribute nor blandishments.”
  • بس جوال زر کشیدندش به راه  ** کز چنین شهری ابوبکری مخواه 
  • They offered him many sacks of gold, saying, “Do not demand an Abú Bakr from a city like this.
  • کی بود بوبکر اندر سبزوار  ** یا کلوخ خشک اندر جویبار 
  • How should there be an Abú Bakr in Sabzawár, or a dry sod in the river?”
  • رو بتابید از زر و گفت ای مغان  ** تا نیاریدم ابوبکر ارمغان  855
  • He averted his face from the gold and said, “O Magians (infidels), unless ye bring me an Abú Bakr as an offering,
  • هیچ سودی نیست کودک نیستم  ** تا به زر و سیم حیران بیستم 
  • ’Tis of no avail. I am not a child that I should stand dumbfounded (fascinated) by gold and silver.”