English    Türkçe    فارسی   

1
289-298

  • Each one goes to his (proper) abiding-place; each one fares according to his name.
  • هر یکی سوی مقام خود رود ** هر یکی بر وفق نام خود رود
  • If he be called a true believer, his soul rejoices; and if (he be called) “hypocrite,” he becomes fierce and filled with fire (rage). 290
  • مومنش خوانند جانش خوش شود ** ور منافق تیز و پر آتش شود
  • His (the true believer's) name is loved on account of its essence (which is true faith); this one's (the hypocrite's) name is loathed on account of its pestilent qualities.
  • نام او محبوب از ذات وی است ** نام این مبغوض از آفات وی است‌‌
  • (The four letters) mím and wáw and mím and nún do not confer honour: the word múmin (true believer) is only for the sake of denotation.
  • میم و واو و میم و نون تشریف نیست ** لفظ مومن جز پی تعریف نیست‌‌
  • If you call him (the true believer) hypocrite, this vile name is stinging (him) within like a scorpion.
  • گر منافق خوانی‌‌اش این نام دون ** همچو کژدم می‌‌خلد در اندرون‌‌
  • If this name is not derived from Hell, then why is there the taste of Hell in it?
  • گرنه این نام اشتقاق دوزخ است ** پس چرا در وی مذاق دوزخ است‌‌
  • The foulness of that ill name is not from the letters; the bitterness of that sea-water is not from the vessel (containing it). 295
  • زشتی آن نام بد از حرف نیست ** تلخی آن آب بحر از ظرف نیست‌‌
  • The letters are the vessel: therein the meaning is (contained) like water; (but) the sea of the meaning is (with God)—with Him is the Ummu ’l-Kitáb.
  • حرف ظرف آمد در او معنی چو آب ** بحر معنی عنده أم الکتاب‌‌
  • In this world the bitter sea and the sweet sea (are divided)— between them is a barrier which they do not seek to cross.
  • بحر تلخ و بحر شیرین در جهان ** در میانشان برزخ لا یبغیان‌‌
  • Know that both these flow from one origin. Pass on from them both, go (all the way) to their origin!
  • وانگه این هر دو ز یک اصلی روان ** بر گذر زین هر دو رو تا اصل آن‌‌