English    Türkçe    فارسی   

4
3124-3133

  • The blood-drinking (deadly) wilderness is named mafáza (place of safety); the vulgar call the leper Níkbakht (Fortunatus).
  • شد مفازه بادیه‌ی خون‌خوار نام ** نیکبخت آن پیس را کردند عام
  • They have described the prisoner of lust and anger and ambition by the name of Mír or Sadr-i ajall (most honourable prince). 3125
  • بر اسیر شهوت و حرص و امل ** بر نوشته میر یا صدر اجل
  • To those prisoners of Doom (asírán-i ajal) the vulgar in (all) the lands have given the title of “most honourable Amírs” (amírán-i ajall).
  • آن اسیران اجل را عام داد ** نام امیران اجل اندر بلاد
  • They call high-placed (Sadr) him whose soul is (placed) low in the vestibule, that is to say, (worldly) power and riches.
  • صدر خوانندش که در صف نعال ** جان او پستست یعنی جاه و مال
  • When the king chose (matrimonial) relationship with an ascetic, this news came to the ears of (his) ladies.
  • شاه چون با زاهدی خویشی گزید ** این خبر در گوش خاتونان رسید
  • How the king chose the daughter of a poor ascetic for his son and how the ladies of the harem raised objections and disdained the (proposed) alliance with the dervish.
  • اختیار کردن پادشاه دختر درویش زاهدی را از جهت پسر و اعتراض کردن اهل حرم و ننگ داشتن ایشان از پیوندی درویش
  • The prince's mother, from deficiency of understanding, said, “According to reason and tradition equality (of rank) is requisite.
  • مادر شه‌زاده گفت از نقص عقل ** شرط کفویت بود در عقل نقل
  • Thou from stinginess and miserliness and shrewdness wishest to ally our son with a beggar.” 3130
  • تو ز شح و بخل خواهی وز دها ** تا ببندی پور ما را بر گدا
  • He (the king) said, “It is a fault to call the righteous man a beggar, for through the grace of God he is spiritually rich.
  • گفت صالح را گدا گفتن خطاست ** کو غنی القلب از داد خداست
  • He is taking refuge in contentment because of piety, not because of meanness and laziness, like the beggar.
  • در قناعت می‌گریزد از تقی ** نه از لیمی و کسل هم‌چون گدا
  • The penury which arises from contentment and piety is distinct from the poverty and penury of the base.
  • قلتی کان از قناعت وز تقاست ** آن ز فقر و قلت دونان جداست