English    Türkçe    فارسی   

1
110-134

  • The lover's ailment is separate from all other ailments: love is the astrolabe of the mysteries of God. 110
  • علت عاشق ز علتها جداست ** عشق اصطرلاب اسرار خداست‌‌
  • Whether love be from this (earthly) side or from that (heavenly) side, in the end it leads us yonder.
  • عاشقی گر زین سر و گر ز ان سر است ** عاقبت ما را بدان سر رهبر است‌‌
  • Whatsoever I say in exposition and explanation of Love, when I come to Love (itself) I am ashamed of that (explanation).
  • هر چه گویم عشق را شرح و بیان ** چون به عشق آیم خجل گردم از آن‌‌
  • Although the commentary of the tongue makes (all) clear, yet tongueless love is clearer.
  • گر چه تفسیر زبان روشن‌‌گر است ** لیک عشق بی‌‌زبان روشن‌‌تر است‌‌
  • Whilst the pen was making haste in writing, it split upon itself as soon as it came to Love.
  • چون قلم اندر نوشتن می‌‌شتافت ** چون به عشق آمد قلم بر خود شکافت‌‌
  • In expounding it (Love), the intellect lay down (helplessly) like an ass in the mire: it was Love (alone) that uttered the explanation of love and loverhood. 115
  • عقل در شرحش چو خر در گل بخفت ** شرح عشق و عاشقی هم عشق گفت‌‌
  • The proof of the sun is the sun (himself): if thou require the proof, do not avert thy face from him!
  • آفتاب آمد دلیل آفتاب ** گر دلیلت باید از وی رو متاب‌‌
  • If the shadow gives an indication of him, the sun (himself) gives spiritual light every moment.
  • از وی ار سایه نشانی می‌‌دهد ** شمس هر دم نور جانی می‌‌دهد
  • The shadow, like chat in the night-hours, brings sleep to thee; when the sun rises the moon is cloven asunder.
  • سایه خواب آرد ترا همچون سمر ** چون بر آید شمس انشق القمر
  • There is nothing in the world so wondrous strange as the Sun, the everlasting spiritual Sun which hath no yesterday.
  • خود غریبی در جهان چون شمس نیست ** شمس جان باقیی کش امس نیست‌‌
  • Although the external sun is unique, still it is possible to imagine one resembling it; 120
  • شمس در خارج اگر چه هست فرد ** می‌‌توان هم مثل او تصویر کرد
  • But the Sun by which the aether was brought into existence hath no peer.
  • شمس جان کاو خارج آمد از اثیر ** نبودش در ذهن و در خارج نظیر
  • Where is room in the imagination for His essence, that the like of Him should come into the imagination?
  • در تصور ذات او را گنج کو ** تا در آید در تصور مثل او
  • When news arrived of the face of Shamsu’ddín (the Sun of the Religion), the sun of the fourth heaven drew in its head (hid itself for shame).
  • چون حدیث روی شمس الدین رسید ** شمس چارم آسمان سر در کشید
  • Since his name has come (to my lips), it behoves me to set forth some hint of his bounty.
  • واجب آید چون که آمد نام او ** شرح کردن رمزی از انعام او
  • At this moment my Soul has plucked my skirt: he has caught the perfume of Joseph's vest. 125
  • این نفس جان دامنم بر تافته ست ** بوی پیراهان یوسف یافته ست‌‌
  • (He said): “For the sake of our years of companionship, recount one of those sweet ecstasies,
  • از برای حق صحبت سالها ** باز گو حالی از آن خوش حالها
  • That earth and heaven may laugh (with joy), that intellect and spirit and eye may increase a hundredfold.”
  • تا زمین و آسمان خندان شود ** عقل و روح و دیده صد چندان شود
  • (I said): “Do not lay tasks on me, for I have passed away from myself (faná); my apprehensions are blunted and I know not how to praise.
  • لا تکلفنی فإنی فی الفنا ** کلت أفهامی فلا أحصی ثنا
  • Everything that is said by one who has not returned to consciousness, if he constrains himself or boastfully exaggerates, is unseemly.
  • کل شی‌‌ء قاله غیر المفیق ** إن تکلف أو تصلف لا یلیق‌‌
  • How should I—not a vein of mine is sensible—describe that Friend who hath no peer? 130
  • من چه گویم یک رگم هشیار نیست ** شرح آن یاری که او را یار نیست‌‌
  • The description of this severance and this heart's blood do thou at present leave over till another time.”
  • شرح این هجران و این خون جگر ** این زمان بگذار تا وقت دگر
  • He said: “Feed me, for I am hungry, and make haste, for Time is a cutting sword.
  • قال أطعمنی فإنی جائع ** و اعتجل فالوقت سیف قاطع‌‌
  • The Súfí is the son of the (present) time, O comrade: it is not the rule of the Way to say ‘To-morrow.’
  • صوفی ابن الوقت باشد ای رفیق ** نیست فردا گفتن از شرط طریق‌‌
  • Art not thou indeed a Súfí, then? That which is (in hand) is reduced to naught by postponing the payment.”
  • تو مگر خود مرد صوفی نیستی ** هست را از نسیه خیزد نیستی‌‌