English    Türkçe    فارسی   

2
2171-2195

  • I will cause each one to set out in a (different) direction, and when each is alone, I will tear out his moustache.”
  • هر یکی را من به سویی افکنم ** چون که تنها شد سبیلش بر کنم‏
  • He employed a ruse and got the Súfí away, that he might poison (the minds of) his friends against him.
  • حیله کرد و کرد صوفی را به راه ** تا کند یارانش را با او تباه‏
  • He said to the Súfí, “Go to the house and fetch a rug for these companions (of yours).”
  • گفت صوفی را برو سوی وثاق ** یک گلیم آور برای این رفاق‏
  • (As soon as) the Súfí departed, he (the gardener) said in private to the two friends, “Thou art a jurist, and this (other) is a renowned Sharíf.
  • رفت صوفی گفت خلوت با دو یار ** تو فقیهی وین شریف نامدار
  • ’Tis according to thy legal decision that we eat a loaf (of bread): ’tis by the wings of thy knowledge that we fly. 2175
  • ما به فتوی تو نانی می‏خوریم ** ما به پر دانش تو می‏پریم‏
  • And this other is our prince and sovereign: he is a Sayyid, he is of the House of Mustafá (Mohammed).
  • وین دگر شه زاده و سلطان ماست ** سید است از خاندان مصطفاست‏
  • Who is this gluttonous vile Súfí, that he should associate with kings like you?
  • کیست آن صوفی شکم خوار خسیس ** تا بود با چون شما شاهان جلیس‏
  • When he comes (back), drive him away and take possession of my orchard and field for a week.
  • چون بیاید مر و را پنبه کنید ** هفته‏ای بر باغ و راغ من زنید
  • What is (it to offer you) my orchard? My life is yours, O ye who have (always) been (as dear to me) as my right eye.”
  • باغ چه بود جان من آن شماست ** ای شما بوده مرا چون چشم راست‏
  • He made evil suggestions and beguiled them. Ah, one must not patiently suffer the loss of friends. 2180
  • وسوسه کرد و مر ایشان را فریفت ** آه کز یاران نمی‏باید شکیفت‏
  • When they had turned the Súfí away and he was gone, the enemy went after him with a stout cudgel.
  • چون به ره کردند صوفی را و رفت ** خصم شد اندر پیش با چوب زفت‏
  • “O dog,” he cried, “is it Súfism that of a sudden you come into my orchard in spite (of me)?
  • گفت ای سگ صوفیی باشد که تیز ** اندر آیی باغ ما تو از ستیز
  • Did Junayd or Báyazíd direct you to behave in this way? From what Shaykh and Pír did this (instruction) reach you?”
  • این جنیدت ره نمود و بایزید ** از کدامین شیخ و پیرت این رسید
  • He beat the Súfí when he found him alone; he half killed him and cracked his head.
  • کوفت صوفی را چو تنها یافتش ** نیم کشتش کرد و سر بشکافتش‏
  • Said the Súfí, “Mine is over, but O comrades, take good care of yourselves! 2185
  • گفت صوفی آن من بگذشت لیک ** ای رفیقان پاس خود دارید نیک‏
  • Ye regarded me as an alien. Look out! I am not more alien than this scoundrel.
  • مر مرا اغیار دانستید هان ** نیستم اغیارتر زین قلتبان‏
  • That (cup) which I have drunk must be drunk by you, and such a draught as this is the due of every cad.”
  • این چه من خوردم شما را خوردنی است ** وین چنین شربت جزای هر دنی است‏
  • This world is (like) the mountain, and (all) thy words come back to thee from the echo.
  • این جهان کوه است و گفت‏وگوی تو ** از صدا هم باز آید سوی تو
  • After the gardener had finished with the Súfí, he invented a pretext of the same kind as the former,
  • چون ز صوفی گشت فارغ باغبان ** یک بهانه کرد ز آن پس جنس آن‏
  • Saying, “O my Sharíf, go to the house, for I have baked (some) thin cakes of bread for breakfast. 2190
  • کای شریف من برو سوی وثاق ** که ز بهر چاشت پختم من رقاق‏
  • At the house-door tell Qaymáz to fetch those cakes and the goose.”
  • بر در خانه بگو قیماز را ** تا بیارد آن رقاق و قاز را
  • Having sent him off, he said (to the other), “O keen-sighted one, thou art a jurist; this is manifest and sure.
  • چون به ره کردش بگفت ای تیز بین ** تو فقیهی ظاهر است این و یقین‏
  • (But) he (thy friend) a Sharíf! ’Tis an absurd claim he is making. Who knows who committed adultery with his mother?
  • او شریفی می‏کند دعوی سرد ** مادر او را که داند تا که کرد
  • Will ye set your hearts (rely) on woman and the deeds of woman? (Will ye acknowledge her to be of) weak mind, and then (put) trust (in her)?
  • بر زن و بر فعل زن دل می‏نهید ** عقل ناقص و آن گهانی اعتماد
  • Many a fool in the world has tacked himself on to ‘Alí and the Prophet—and there is many a fool in the world (who will believe him).” 2195
  • خویشتن را بر علی و بر نبی ** بسته است اندر زمانه بس غبی‏