English    Türkçe    فارسی   

2
2246-2270

  • Never since God made the Ka‘ba hath He gone into it, and none but the Living (God) hath ever gone into this House (of mine).
  • تا بکرد آن کعبه را در وی نرفت ** و اندر این خانه بجز آن حی نرفت‏
  • When thou hast seen me, thou hast seen God: thou hast circled round the Ka‘ba of Sincerity.
  • چون مرا دیدی خدا را دیده‏ای ** گرد کعبه‏ی صدق بر گردیده‏ای‏
  • To serve me is to obey and glorify God: beware thou think not that God is separate from me.
  • خدمت من طاعت و حمد خداست ** تا نپنداری که حق از من جداست‏
  • Open thine eyes well and look on me, that thou mayst behold the Light of God in man.”
  • چشم نیکو باز کن در من نگر ** تا ببینی نور حق اندر بشر
  • Báyazíd gave heed to those mystic sayings, and put them in his ear as a golden ring. 2250
  • بایزید آن نکته‏ها را هوش داشت ** همچو زرین حلقه‏اش در گوش داشت‏
  • Through him (the old man), Báyazíd came into an increase (of spiritual endowment): the adept at last attained unto the end.
  • آمد از وی بایزید اندر مزید ** منتهی در منتها آخر رسید
  • How the Prophet-God bless and save him! –– perceived that the cause of that person’s sickness was irreverence in prayer.
  • دانستن پیغامبر صلی الله علیه و آله که سبب رنجوری آن شخص گستاخی بوده است در دعا
  • When the Prophet saw the sick man, he dealt sweetly and tenderly with that familiar friend.
  • چون پیمبر دید آن بیمار را ** خوش نوازش کرد یار غار را
  • He became alive when he saw the Prophet: you might say, that moment created him.
  • زنده شد او چون پیمبر را بدید ** گوییا آن دم مر او را آفرید
  • He said, “Sickness has given me this good fortune, that this Sultan has come to my side at morn,
  • گفت بیماری مرا این بخت داد ** کامد این سلطان بر من بامداد
  • So that health and well-being have accrued to me from the arrival of this King who is without retinue. 2255
  • تا مرا صحت رسید و عاقبت ** از قدوم این شه بی‏حاشیت‏
  • O happy pain and sickness and fever! O blessed anguish and wakefulness in the night!
  • ای خجسته رنج و بیماری و تب ** ای مبارک درد و بیداری شب‏
  • Lo, in (my) old age God of His grace and bounty hath bestowed on me such a sickness and malady!
  • نک مرا در پیری از لطف و کرم ** حق چنین رنجوریی داد و سقم‏
  • He too hath given me pain in the back, so that every midnight I cannot help springing up quickly from sleep.
  • درد پشتم داد هم تا من ز خواب ** بر جهم هر نیم شب لا بد شتاب‏
  • In order that I may not slumber all night like a buffalo, God of His grace hath given me pains.
  • تا نخسبم جمله شب چون گاومیش ** دردها بخشید حق از لطف خویش‏
  • Through this infirmity the mercy of Kings has been aroused, and Hell’s threatening of me has been silenced.” 2260
  • زین شکست آن رحم شاهان جوش کرد ** دوزخ از تهدید من خاموش کرد
  • Pain is a treasure, for there are mercies in it: the kernel becomes fresh when you scrape off the rind.
  • رنج گنج آمد که رحمتها در اوست ** مغز تازه شد چو بخراشید پوست‏
  • O brother, (to dwell in) a dark and cold place, to endure patiently sorrow and weakness and pain,
  • ای برادر موضع تاریک و سرد ** صبر کردن بر غم و سستی و درد
  • Is the Fountain of Life and the cup of (spiritual) intoxication, for those heights are all in lowliness.
  • چشمه‏ی حیوان و جام مستی است ** کان بلندیها همه در پستی است‏
  • That Spring is implied in autumn, and that autumn is (fulfilled) in the Spring: do not flee from it.
  • آن بهاران مضمر است اندر خزان ** در بهار است آن خزان مگریز از آن‏
  • Be a fellow-traveller with grief, agree with desolation, seek long (lasting) life in thy death (to self). 2265
  • همره غم باش و با وحشت بساز ** می‏طلب در مرگ خود عمر دراز
  • Do not listen to what thy fleshly soul says, that this place (of self-mortification) is bad, inasmuch as her doings are contrary (to thy spiritual advancement).
  • آن چه گوید نفس تو کاینجا بد است ** مشنوش چون کار او ضد آمده ست‏
  • Do thou oppose her, for such (is the) injunction (that) has come from the prophets in the world.
  • تو خلافش کن که از پیغمبران ** این چنین آمد وصیت در جهان‏
  • It becomes necessary to take counsel concerning things to be done, so that there may not be repentance in the end.
  • مشورت در کارها واجب شود ** تا پشیمانی در آخر کم بود
  • The community said, “With whom shall we take counsel?” The prophets answered, “With intellect, (which is) the Imám (leader).”
  • گفت امت مشورت با کی کنیم ** انبیا گفتند با عقل امیم‏
  • He (the questioner) said, “(But) if a child should come in, or a woman who has no clear understanding or judgement.” 2270
  • گفت گر کودک در آید یا زنی ** کاو ندارد عقل و رای روشنی‏