English    Türkçe    فارسی   

2
3759-3783

  • How wilt thou know the cries of the birds, when thou hast never seen Solomon for a single moment?
  • تو چه دانی بانگ مرغان را همی ** چون ندیده‏ستی سلیمان را دمی‏
  • The wings of that bird whose note thrills (them that can hear it) are beyond East and West. 3760
  • پر آن مرغی که بانگش مطرب است ** از برون مشرق است و مغرب است‏
  • Its every course is from the Footstool of God to the earth, and from the earth to the Throne of God it moves in glory and majesty.
  • هر یک آهنگش ز کرسی تاثری است ** وز ثری تا عرش در کر و فری است‏
  • The bird that goes without this Solomon is in love with darkness, like a bat.
  • مرغ کاو بی‏این سلیمان می‏رود ** عاشق ظلمت چو خفاشی بود
  • Make thyself familiar with Solomon, O reprobate bat, in order that thou mayst not remain in darkness for ever.
  • با سلیمان خو کن ای خفاش رد ** تا که در ظلمت نمانی تا ابد
  • When thou goest one ell's length in that direction, like the ell thou wilt become the standard of measurement;
  • یک گزی ره که بدان سو می‏روی ** همچو گز قطب مساحت می‏شوی‏
  • And (even by) thy hopping lamely and limply in that direction, thou wilt be freed from all lameness and limpness. 3765
  • و انکه لنگ و لوک آن سو می‏جهی ** از همه لنگی و لوکی می‏رهی‏
  • The story of the ducklings which were fostered by a domestic fowl.
  • قصه‏ی بط بچگان که مرغ خانگی پروردشان‏
  • Thou art the offspring of a duck, though a domestic fowl has fostered thee as a nurse beneath her wing.
  • تخم بطی گر چه مرغ خانه‏ات ** کرد زیر پر چو دایه تربیت‏
  • Thy mother was the duck of that Sea; thy nurse was of the earth and devoted to the dry land.
  • مادر تو بط آن دریا بده‏ست ** دایه‏ات خاکی بد و خشکی پرست‏
  • The desire which is in thy heart for the Sea—thy soul hath that nature (instinct) from thy mother.
  • میل دریا که دل تو اندر است ** آن طبیعت جانت را از مادر است‏
  • The desire thou hast for the dry land is from this nurse. Leave the nurse, for she is an evil counsellor.
  • میل خشکی مر ترا زین دایه است ** دایه را بگذار کاو بد رایه است‏
  • Leave the nurse on the dry land, and press on: come into the Sea of spiritual reality, like the ducks. 3770
  • دایه را بگذار در خشک و بران ** اندر آن در بحر معنی چون بطان‏
  • (Even) if thy mother should bid thee be afraid of the water, fear not thou, but push speedily into the Sea.
  • گر ترا مادر بترساند ز آب ** تو مترس و سوی دریا ران شتاب‏
  • Thou art a duck: thou art one that lives (both) on dry and wet; thou art not one like the domestic fowl, whose house is ill-smelling.
  • تو بطی بر خشک و بر تر زنده‏ای ** نی چو مرغ خانه خانه کنده‏ای‏
  • Thou art a king in virtue of (the text), We have ennobled the sons of Adam: thou settest foot both on the dry land and on the Sea.
  • تو ز کرمنا بنی آدم شهی ** هم به خشکی هم به دریا پا نهی‏
  • For in spirit thou art (what is signified by the text), We have conveyed them on the Sea: push forward (then) from (the state implied in the words), We have conveyed them on the land.
  • که حملناهم علی البحری به جان ** از حملناهم علی البر پیش ران‏
  • The angels have no access to the land; the animal kind, again, are ignorant of the Sea. 3775
  • مر ملایک را سوی بر راه نیست ** جنس حیوان هم ز بحر آگاه نیست‏
  • Thou in (thy) body art an animal, and in (thy) spirit thou art of the angels, so that thou mayst walk on the earth and also in the sky;
  • تو به تن حیوان به جانی از ملک ** تا روی هم بر زمین هم بر فلک‏
  • So that the seer with heart divinely inspired may be, in appearance, a man like yourselves.
  • تا به ظاهر مثلکم باشد بشر ** با دل یوحی إلیه دیده‏ور
  • His body of dust (is here), fallen upon the earth; (but) his spirit (is) circling in this highest sphere (of Heaven).
  • قالب خاکی فتاده بر زمین ** روح آن گردان بر این چرخ برین‏
  • We all are water-birds, O lad: the Sea fully knows our language.
  • ما همه مرغابیانیم ای غلام ** بحر می‏داند زبان ما تمام‏
  • Therefore the Sea is (our) Solomon, and we are as the birds (familiar with Solomon): in Solomon we move unto everlasting. 3780
  • پس سلیمان بحر آمد ما چو طیر ** در سلیمان تا ابد داریم سیر
  • With Solomon set thy foot in the Sea, that the water, David-like, may make a hundred rings of mail (ripples).
  • با سلیمان پای در دریا بنه ** تا چو داود آب سازد صد زره‏
  • That Solomon is present to all, but (His) jealousy binds (our) eyes (with spells) and enchants (us),
  • آن سلیمان پیش جمله حاضر است ** لیک غیرت چشم بند و ساحر است‏
  • So that from folly and drowsiness (forgetfulness) and vanity— He is beside us, and (yet) we are sick of Him.
  • تا ز جهل و خوابناکی و فضول ** او به پیش ما و ما از وی ملول‏