English    Türkçe    فارسی   

6
2287-2311

  • خیز ای داود از خلقان نفیر  ** ترک آن کردی عوض از ما بگیر 
  • (Singing),” Arise, O David, thou shunner of the people! Thou ha abandoned that (society): receive compensation from me.”
  • انابت آن طالب گنج به حق تعالی بعد از طلب بسیار و عجز و اضطرار کی ای ولی الاظهار تو کن این پنهان را آشکار 
  • How the seeker of the treasure, after having searched much and having been reduced to helplessness and despair, turned to God most High, saying, “O Thou to whom manifestation belongs, do. Thou make this hidden thing evident!”
  • گفت آن درویش ای دانای راز  ** از پی این گنج کردم یاوه‌تاز 
  • The dervish said, “O Knower of the secret, I have run about in vain for the sake of this treasure.
  • دیو حرص و آز و مستعجل تگی  ** نی تانی جست و نی آهستگی 
  • The devil of greed and cupidity and hurry sought neither deliberation nor calmness.
  • من ز دیگی لقمه‌ای نندوختم  ** کف سیه کردم دهان را سوختم  2290
  • I have not gained a morsel from any pot: I have (only) blackened my hand and burnt my mouth.
  • خود نگفتم چون درین ناموقنم  ** زان گره‌زن این گره را حل کنم 
  • Verily, I did not say (to myself), ‘Since I have no certainty in this (matter), I will untie this knot by (the help of) Him who ties (all) knots.’”
  • قول حق را هم ز حق تفسیر جو  ** هین مگو ژاژ از گمان ای سخت‌رو 
  • Seek the exposition of God’s Word from God: do not talk nonsense (derived) from (your own) opinion, O hard (impudent) man.
  • آن گره کو زد همو بگشایدش  ** مهره کو انداخت او بربایدش 
  • The knot which He tied He also will loose: the die which He cast (on the board) He (Himself) will take off.
  • گرچه آسانت نمود آن سان سخن  ** کی بود آسان رموز من لدن 
  • Although words of that sort seemed to you to be easy, how should the esoteric (Divine) symbols be easy (to understand)?
  • گفت یا رب توبه کردم زین شتاب  ** چون تو در بستی تو کن هم فتح باب  2295
  • He (the fakir) said, “O Lord, I repent of this haste: since. Thou hast shut the door, do Thou also open the door.
  • بر سر خرقه شدن بار دگر  ** در دعا کردن بدم هم بی‌هنر 
  • (It behoves me) to go (betake myself) once more to the patched frock (of the dervish): even in making (my) invocation (to God) I was devoid of merit.
  • کو هنر کو من کجا دل مستوی  ** این همه عکس توست و خود توی 
  • How have I any independent merit or personality or heart? All these are the reflexion of Thee, and Thou Thyself art (all).
  • هر شبی تدبیر و فرهنگم به خواب  ** هم‌چو کشتی غرقه می‌گردد ز آب 
  • Every night in sleep my forethought and knowledge become: like a ship overwhelmed by the water (of the sea).
  • خود نه من می‌مانم و نه آن هنر  ** تن چو مرداری فتاده بی‌خبر 
  • Neither do I myself remain nor that merit (of mine): my body lies unconscious like a carcase.
  • تا سحر جمله شب آن شاه علی  ** خود همی‌گوید الستی و بلی  2300
  • The whole night until dawn that exalted King is Himself uttering an ‘Alast’ (‘Am not I...?’) and (answering) ‘Yea.’
  • کو بلی‌گو جمله را سیلاب برد  ** یا نهنگی خورد کل را کرد و مرد 
  • Where is any one to say ‘Yea’? The flood (of slumber) h swept them all away, or a leviathan has swallowed them all piecemeal.
  • صبح‌دم چون تیغ گوهردار خود  ** از نیام ظلمت شب بر کند 
  • At morning tide, when He draws His sheeny sword from the scabbard of the darkness of night,
  • آفتاب شرق شب را طی کند  ** از نهنگ آن خورده‌ها را قی کند 
  • And the orient sun rolls up (makes an end of) night, this leviathan spews out all that it swallowed,
  • رسته چون یونس ز معده‌ی آن نهنگ  ** منتشر گردیم اندر بو و رنگ 
  • And we, delivered like Jonah from the belly of that leviathan, are dispersed into (the world of) scent and colour.
  • خلق چون یونس مسبح آمدند  ** کاندر آن ظلمات پر راحت شدند  2305
  • Like Jonah, the people give praise (to God), because they were restful in that darkness.
  • هر یکی گوید به هنگام سحر  ** چون ز بطن حوت شب آید به در 
  • At the hour of dawn each one says, when he comes forth from the belly of the (great) Fish, Night,
  • کای کریمی که در آن لیل وحش  ** گنج رحمت بنهی و چندین چشش 
  •  ‘O Gracious One who dost deposit in lonesome (fearful) Night the treasure of Mercy and all these delicious experiences!
  • چشم تیز و گوش تازه تن سبک  ** از شب هم‌چون نهنگ ذوالحبک 
  • By means of Night, which resembles the scaly leviathan, the eve (is made) keen, the ear fresh, and the body nimble.
  • از مقامات وحش‌رو زین سپس  ** هیچ نگریزیم ما با چون تو کس 
  • Henceforth, with One like Thee (beside us), we will never flee from positions of fearful aspect.
  • موسی آن را نار دید و نور بود  ** زنگیی دیدیم شب را حور بود  2310
  • Moses deemed that (which he saw) to be fire, but it was (really) light: we regarded Night as a (hideous) negro, but it was (really) a houri.
  • بعد ازین ما دیده خواهیم از تو بس  ** تا نپوشد بحر را خاشاک و خس 
  • After this, we beg of Thee (only) the eye (that sees truly), in order that sticks and straws may not conceal the Sea (from us).’